TAM, GDZlE ŻYClE NlE MlAŁO WARTOŚCl,
ŚMlERĆ NlEKlEDY MlAŁA SWOJĄ CENĘ.
STĄD WZlĘLl SlĘ ŁOWCY NAGRÓD.
BlBLlA
Bilety.
Kontrola biletów.
Bilety.
Dzię kuję. Bilety, proszę .
Daleko do Tucumcari?
Powinniśmy je miną ć za 3-4 minuty.
Dzięki.
Przepraszam, ale ksią dz się pomylił.
Przypadkiem usłyszałem, że wybiera się ksią dz do Tucumcari.
Handluję tu trochę,
i muszę ostrzec, że jedzie ksią dz niewł aściwym pociągiem.
Najbliższa stacja koło Tucumcari, to chyba Amarillo.
Jeśli wysią dzie ksią dz w Santa Fe i wróci do Amarillo,
na pewno zdoła ksią dz dotrzeć tam, gdzie się wybiera.
Bo ten pociąg nie zatrzymuje się w Tucumcari.
Ten pociąg zatrzyma się w Tucumcari.
Proszę zachować spokój!
Dlaczego zatrzymał pan pociąg? Czy coś się stało?
Ktoś pociągną ł za hamulec bezpieczeństwa.
Proszę pana, nie wolno ciągną ć za hamulec bezpieczeństwa i wyskakiwać z pociągu.
Dlaczego zatrzymał pan pociąg? Jeśli chce pan wysiąść, musi pan...
Linie kolejowe
z przyjemnością dostosują się
do każdego pasażera, który zechce tu wysiąść.
Ja wysiadłem. Dzię kuję .
No dobra, jedziemy!
W drogę!
POSZUKlWANY
GUY CALLAWAY za morderstwo NAGRODA 1000 $
Guy przechodził tę dy i osobiście dodał te dwa zera.
Był wściekły, ujrzawszy sumę , jaką za niego dają
Nie był zachwycony.
Powiedział: "Marne tysią c dolców za mnie, to za mało.
"Jestem wart o wiele wię cej".
Tak powiedział,
i dodał zera do tysią ca.
Nie ma chyba śmiałka, który odważyłby zmierzyć się z tym zabójcą, prawda?
Przynajmniej tak było do tej pory.
Gdzie on jest?
Nie mam poję cia, gdzie się dziś podziewa.
-Nie ruszaj się . -Ale Guy...
-Powiedziałem, nie ruszaj się . -Za mocno ściskasz.
-Wię c rób, co mówię . -Przestań!
Widzisz, przez ciebie upuściłam mydło.
-Zaraz ci je podam. -Zabijesz mnie.
O, popatrz. Co to?
Proszę mi wybaczyć.
Zabiję cię za to.
Proszę. Tуsią c dolarów.
POSZUKlWANY ŻYWY LUB MARTWY
DZlDZlA (Red) CAVANAGH NAGRODA 2000 $
Co wiesz o Cavanaghu?
Około tygodnia temu widziano go w White Rocks.
Dzięki.
Jeśli to pana zainteresuje,
był tu ktoś jeszcze i pytał o niego.
-Kto? -Nigdy wcześniej go nie widziałem.
Nazywa się Manco.
Ognia?
Zna pan Dzidzię Cavanagha?
Powiedz mi, gdzie go znajdę?
Przy tamtym stole.
Jest odwrócony tył em.
Dzięki.
Dwie karty.
Nie słyszałem, o co był zakład.
O twoje życie.
Żywy lub martwy, twój wybór.
Puść Reda.
Dwa tysią ce dolarów. To mnóstwo pienię dzy.
Potrzebuję trzech lat, by je zarobić.
Powiedz, czy szeryf nie powinien być odważny, lojalny,
a przede wszystkim, uczciwy?
Tak jest.
Myślę, że potrzebujecie nowego szeryfa.
Jurij.
Do zobaczenia.
Przyjacielu.
Jak się masz, Niño?
Lepiej, kiedy cię widzę.
No już. Dalej.
Otwórz.
-Co się dzieje? Kto to jest? -Rodriguez, proszę pana.
Tу. Chodź tu.
Puszczam cię żywo, bohaterze.
Żebyś mógł wszystkim opowiedzieć co tu się dzieje.
NAGRODA 10 000 $
za EL lNDlO ŻYWEGO LUB MARTWEGO
Za psie pienią dze.
Nie, nie.
Wzią łeś pienią dze, by wsadzić mnie za kratki.
Trzeba było mnie zabić, kiedy miałeś możliwość.
Tak byłoby lepiej dla ciebie.
l dla nich.
lle chłopak ma lat?
Pytam, ile ma lat?
Skończył 18 miesię cy.
Dokładnie tyle, ile spę dziłem w kiciu.
-Wykorzystałeś otrzymaną nagrodę... -O, nie.
...na założenie rodziny.
Dlatego uważam, że mam prawo do czę ści twojej rodziny.
Teraz wezmę swoją czę ść.
Na zewną trz.
Oni są niewinni.
Puść ich!
Ja jestem winien. Wiesz o tym.
Nie.
Nie!
Wiem.
Na pewno wystarczają co mnie nienawidzisz.
Tуm razem bę dziesz miał szansę mnie zastrzelić, ale nie w plecy.
Puść.
Gdy muzyka ucichnie, zaczynaj.
Chyba, że nie dasz rady?
Zaczynamy.
Teraz.
-Sprawdź te liczby. -Tak jest, proszę pana.
Dzień dobry, proszę pana.
Mortimer.
-Douglas Mortimer. -Mortimer. Z Virginii, prawda?
-Z Karoliny. -Rzeczywiście, z Karoliny.
W czym mogę pomóc?
-Szukam najlepszego banku. -W rzeczy samej.
Tak.
Najwię kszego i najbezpieczniejszego banku w tej okolicy.
Cóż, Panie Mortimer,
zapewniam, że nasz bank posiada
wszystkie zabezpieczenia, jakich pan szuka.
Nie wą tpię w to, ale mam znaczną sumę do zdeponowania.
A teraz, przypuśćmy, że jestem bandytą
Bandytą?
Bardzo niebezpiecznym bandytą, któremu towarzyszy gang zabójców.
Któremu bankowi nie byłbym w stanie sprostać?
W pańskim przypadku sugerowałbym wię c Bank El Paso.
Nawet lndio nie śmiałby go zaatakować.
To nie bank. To forteca.
-O której jest najbliższy pociąg do El Paso? -O 11:30.
Zatelegrafuję do kolegi z Banku w El Paso
i dam mu znać o pańskim przyjeździe.
Dzię ki.
Proszę pana. Kapitanie. Generale. Witamy.
Potrzebuje pan stajni lub pokoju?
Zechce pan wzią ć kąpiel?
Nazywam się Fernando.
Oto stajnia. A to pański hotel.
A dlaczego akurat ten hotel, a nie inny?
Na pewno nie spodobałoby się panu gdzie indziej.
Pół nocy spę dziłby pan polują c na karaluchy.
W tym hotelu pokoje są o wiele tańsze.
Jest tu również gospodyni.
-Zamę żna? -Tak, ale jest jej wszystko jedno.
Tu jest bank. Gdy tylko bę dę miał jakieś pienią dze, wpłacę je tu.
Najpierw bę dziesz musiał je zarobić.
Mam tu dla ciebie 50 centów, jeśli dasz mi znać,
kiedy ktoś nieznajomy przyjedzie do El Paso.
W hotelu, proszę pana. Ktoś obcy wł aśnie stamtą d wyszedł.
Gdzie się zatrzymał?
W hotelu.
Daj mi znać, jeśli zobaczysz jeszcze jakichś obcych.
Tak jest, proszę pana.
W czym mogę pomóc?
Chcę wynają ć pokój na górze.
Przykro mi, jest zaję ty. Wielka szkoda.
Nie ma już wolnych pokoi.
Przykro mi. Pokój, który pana interesuje, jest najlepszy. Jest zawsze zaję ty.
Przez kogo?
Sprawdź w rejestrze.
Mary!
Przez pana Martineza.
-Teraz jest wolny. -Ten pokój jest zaję ty!
Zajmę się tym.
To dzika, nieokrzesana bestia!
Wysoki jest, prawda?
Tу ladacznico!
Gospodarzu, szybko! Rachunek!
Chcę zapłacić!
Zanim zejdzie, chcę zapłacić.
Nie musi się pan wyprowadzać.
Wszystko bę dzie dobrze, panie Martinez.
Zaraz damy panu inny pokój.
-To najlepszy w całym hotelu. -Nie.
Damy mu apartament małżeński.
Nie, Mary, rachunek. Chciałbym zostać, ale nie mogę .
-Proszę zostać, panie Martinez. -Jestem umówiony gdzie indziej.
Panie Martinez.
Czego pan sobie życzy?
Nie noszę tego.
Jestem zaszczycony, że pomyślał pan o mnie. Dzię kuję.
Spójrz na to.
Witajcie, przyjaciele.
Witaj, lndio.
Widzicie, przychodzą c tu, nie zmarnowałem ani minuty.
lndio zawoła i Groggy natychmiast przybiegnie.
A Sancho?
Jeśli czekasz na Sancho, to odejdę i wrócę za cztery i pół roku.
Jest w wię zieniu, na cztery i pół roku.
Bez miłości. Bez pienię dzy. Bez słońca.
Szkoda mi go. Ale nie szkoda mi reszty nas.
Człowiek, który da się złapać, nie zasługuje na szacunek, prawda?
Do czego zmierzasz?
Teraz posłuchajcie.
Bank w El Paso.
Zobaczmy.
Powiedzmy, że to wnę trze banku.
Niño jest sejfem.
Ważą cym trzy tony i odpornym na dynamit.
Tu siedzą dwaj kasjerzy.
To jest biurko menedżera.
Z tył u znajduje się szafa z butelkami
alkoholu, którym czę stowani są zamożni klienci.
Tu są główne drzwi, a naprzeciwko postawiono podwójną ścianę.
Co się dzieje, Groggy?
Powiedzmy, że już zdążyłeś zabić kasjerów i menedżera.
l przez kilka nastę pnych minut, ty jesteś szefem banku.
l co teraz?
Strata czasu, lndio.
Tak jest, strata czasu.
Zwł aszcza Groggy'ego, próbują cego wysadzić ten cholerny żelazny sejf.
Musielibyśmy użyć tyle dynamitu, że cały bank zmiotłoby z powierzchni ziemi.
A was razem z nim.
Poza tym, sama obecność sejfu
nie zawsze gwarantuje, że bę dą w nim pienią dze.
Aby pomóc wam to zrozumieć,
przytoczę krótką przypowieść.
Był sobie kiedyś cieśla.
Pewnie nie są dzicie, że cieśla potrafi się wzbogacić?
Nie? Wię c się mylicie.
Temu się udało, bo on budował sejfy.
Raz pewien bankier
postanowił zamaskować swój żelazny sejf
aby wyglą dał jak drewniana szafka.
Jego wykonanie
bankier zleca naszemu cieśli,
i pewnego dnia za zrzą dzeniem losu,
cieśla przybywa do El Paso.
Przypadkiem wchodzi do tamtejszego banku, i co widzi?
Szafkę.
Od razu ją zauważył, gdyż to on ją wykonał.
Od tamtej pory, nie mógł już pracować.
Szkoda, ponieważ
musiał zrobić pewną rzecz.
Miał pewien szalony pomysł.
Natrę tny.
Nie dają cy spokoju.
By położyć rę kę na pienią dzach znajdują cych się w środku.
Dostać się tam i wzią ć wszystkie pienią dze.
Pewnie pomyślicie, że cieśla miał szczę śliwy los.
Że szczę ściem trafił do tego banku.
Nieprawda.
Tego dnia skończyła mu się dobra passa.
Bo później, już jako wię zień,
spotkał mnie.
Cieśla opowiedział mi tę historię, a ja powtórzyłem wam.
Pienię dzy nie ma w sejfie. Są tutaj.
Prawie milion dolarów.
Pański kolega w Tucumcari powiedział mi, że w tym banku
umieszczone są najwię ksze depozyty w całym stanie.
Tak, zgadza się, panie Mortimer.
Tu, w banku w El Paso,
mamy pół miliona dolarów rezerw bieżą cych.
Rozumiem.
Na pewno ten bank jest dość bezpieczny, aby powierzyć mu tyle pienię dzy?
Od chwili gdy zdeponuje pan u nas swoje pienią dze, panie Mortimer,
może pan spać spokojnie.
Zresztą,
gdy bank jest zamknię ty, zawsze w środku pilnuje go uzbrojony strażnik
a od zewną trz patrol.
Nawet Bank San Francisco nie jest tak dobrze chroniony.
Właśnie. Szczerze mówią c, panie Mortimer,
próba obrabowania naszego banku byłaby na tyle nierozsą dna,
że mógłby się jej podją ć jedynie skończony głupiec.
Tak.
Lub kompletny szaleniec.
Z drogi! Zmykaj stą d!
Mam nowe wiadomości, przyjacielu.
Nowy przybysz w mieście?
Tak. l wiem coś jeszcze.
Był jeszcze jeden obcy, o którym panu nie powiedziałem.
Posłuchaj, ty mały smarku!
Chcę wiedzieć ile ich było wszystkich razem.
Było dwóch. Teraz są dwaj kolejni.
Gdzie?
W saloonie.
Whiskey.
Słuchaj, kolego, dlaczego wybrałeś moje miejsce na samobójstwo?
Znam tego człowieka. To cud, że jeszcze żyjesz.
Czemu ktoś miałby chodzić z bronią na wierzchu i pozwalać się obrażać?
To bardzo dziwne.
Proszę pana, jeśli nie zastrzelił pana ten garbus,
to miał ku temu bardzo ważny powód, i tyle.
Też tak myślałem.
Raz, dwa, trzy,
teraz cztery, teraz pię ć.
Sześć, siedem, osiem,
dziewię ć, dziesię ć.
11, 12, 13,
14, 15, 16,
17, 18, 19,
20, 21, 22,
23, 24, 25,
26...
27, 28, 29,
30, 31,
32 i 33.
TRYBUNA EL PASO
Bracia Morton Zabici Przez Łowcę Nagród
Nie, nie.
Już dobrze.
Nie znam go!
Nie żartuj, przecież znasz wszystkich.
Już nikogo nie znam! Jestem martwy! Rozumiesz?
Był czas, kiedy wszystkich znałem.
To było dawno temu, gdy była tu tylko preria.
Ale dziś wszyscy się śpieszą
Tak, tymi przeklę tymi, beznadziejnymi pociągami!
Przeklę te pociągi! Tu-tu-tu-tiiii!
Obrzydliwe!
Raz, ktoś idzie do mnie z przedsię biorstwa transportu kolejowego.
l mówi: "Proroku, tory bę dą przebiegać tuż przed twoim domem".
"Naprawdę?" spytałem.
"Tak, naprawdę" odpowiedział.
"Wszystkie pociągi bę dą tę dy przejeżdżać.
"l najlepiej bę dzie dla ciebie, Proroku, sprzedać ziemię firmie
"albo odkupimy ją od Bakera.
"Mieszka obok ciebie,
"wię c ułożymy tam tory i doprowadzimy cię do szaleństwa.
"Co ty na to? Sprzedasz nam swoją ziemię, Proroku?"
"Wię c to tak?" mówię.
Bardzo chciał, bym mu sprzedał ziemię.
Wiesz co mu powiedziałem na temat torowiska?
Wiesz co mu powiedziałem, że może z nim zrobić?
Wiesz, jaka była moja decyzja odnośnie sprzedaży?
-Odmówiłeś. -Tak jest.
Powiedziałem "nie" jemu i jego przeklę tym pociągom.
Nie zrobiłbym tego! Nie!
Posłuchaj mnie, stary człowieku.
Myślałem, że jesteś prorokiem.
Nie przyszedłem tu, by słuchać twojego bajdurzenia o pociągach.
Przyszedłem zapytać cię o tego człowieka. Ale widzę, że nic nie wiesz.
Nie musisz mnie obrażać. Jeśli tylko po to tu przyszedłeś,
możesz znikną ć z mojego domu, zanim stracę cierpliwość. Rozumiesz?
Hej! Doką d idziesz?
Pomyślałem, że wyjdę, zanim stracisz cierpliwość.
O co ci chodzi? Czy musisz być aż tak głupi?
Szybko. Podaj mi ten pistolet.
Tak, ten za tobą
Szybko!
Tak, ten. Podaj go.
Dobrze. Daj mi pistolet. A co do tego człowieka,
mam tylko jedno pytanie, jak nosi swój pistolet?
-Czy nosi go tak, na brzuchu? -Tak.
Trzeba było od razu tak mówić, chłopcze.
Oczywiście, że znam człowieka, o którego pytasz.
Pewnie, że go znam.
To Pułkownik Douglas Mortimer.
Mortimer, odważny człowiek, żołnierz.
Był znany jako najlepszy strzelec w obu Karolinach.
Świetny żołnierz.
Teraz niestety jest tylko łowcą nagród, tak jak ty.
Z powodu pociągów.
Z powodu przeklę tych pociągów! Cholera!
Zanieś to na stację.
Ten pan wł aśnie wychodził.
Zaczekaj.
Zanieś ją z powrotem.
Zanieś ją na stację .
-ldź do środka. -Stacja.
Wyglą da jak nasze zabawy.
-Podnosi ją -Może to zmyłka.
Jak ktoś w mojej branży może chodzić z taką zabawką?
Ta zabawka
o mało nie wysłała cię do grobu.
Zapomina pan o jednej rzeczy, Pułkowniku, strzelałem do pańskiego kapelusza.
Ja tylko strzelałem do twojego.
Ale ja zacząłem pierwszy.
Chłopcze,
pracują c według mojego systemu, dobiegłem niemal pię ćdziesią tki.
Niewielu w tym zawodzie dożywa takiego wieku.
Jak myślisz, ile wytrzymasz?
Na pewno o wiele dłużej.
Kiedy dopadnę lndio i zgarnę te 10 000 dolarów,
kupię sobie mały domek, może przejdę na emeryturę .
Tak.
Nie chciałbym, żebyśmy znów stanę li do walki.
Ale zapominasz o jednym szczególe.
Co to takiego?
Ja też chcę dopaść lndio.
Jasne, ale dopiero po mnie.
Albo przed tobą
Lub w tym samym czasie.
Czy to propozycja?
Spółka na równych prawach.
Dlaczego miałbym na to przystać?
Są ku temu co najmniej trzy powody.
Po pierwsze, jest ich 14.
Tak, to sporo.
Sporo, jak na mnie.
Tak. Sporo nawet jak na nas dwóch.
A drugi powód?
Drugi powód?
Drugim powodem jest to, że możesz sam wystąpić przeciw 15.
Nie zapominaj, że ja też chcę brać udział w grze.
Jak wiesz, gdy dwóch myśliwych poluje na ten sam cel,
zazwyczaj w końcu strzelają sobie w plecy,
a my nie chcemy strzelać sobie w plecy.
A potem pułkownik ginie?
Dobrze, bę dę szczodry.
Możesz zgarną ć nagrodę za lndio,
a ja wezmę nagrodę za pozostałych.
Nie.Nie zgadza się.
Nie, lndio jest wart 10 000 dolarów,
ale reszta gangu razem wzię ta, jest warta o wiele wię cej.
Blackie jest wart cztery, Wild trzy, Niño dwa patyki.
Niño jest wart jednego.
Ale Frisco jest wart dwa.
Suma wynosi 10 000 dolarów.
Tak, ale
jest jeszcze paru, którzy na pewno podniosą wartość nagrody.
-Ską d wiesz? -Mam swoje źródła, Pułkowniku.
Wie pan, gdy już bę dzie po wszystkim,
może zgodzę się na pańską propozycję.
Wypijmy za spółkę.
Za spółkę, oczywiście bez żadnych sztuczek.
Żadnych sztuczek.
Na pewno zdajesz sobie sprawę,
że musimy znaleźć sposób, aby zapę dzić ich w kozi róg.
Tak.
Jeden z zewną trz, jeden od wewną trz.
Nie ma innego sposobu.
Jeden z nas bę dzie musiał dołą czyć do gangu lndio.
Dlaczego patrzy się pan na mnie, mówią c "jeden z nas"?
Bo ciebie nie znają
Gdy Wild mnie zobaczy, dostanie szału.
Niech pan mi powie, Pułkowniku,
wjaki sposób proponuje pan, żebym dołą czył do lndio?
Może mam mu kupić bukiet róż?
Mógłbyś to zrobić, ale radzę ci, byś przyprowadził do niego Sancho Pereza.
-Kim jest Sancho Perez? -Przyjacielem lndio.
Teraz odpoczywa.
W wię zieniu Alamogordo.
Ską d pan to wszystko wie?
Ja też mam swoje źródła.
Oczywiście bę dziesz musiał zają ć się jego uwolnieniem.
Oczywiście.
Niech mi pan powie, Pułkowniku,
czy był pan kiedyś młody?
Tak.
l tak samo nieokrzesany jak ty.
Ale pewnego dnia coś się wydarzyło.
Coś, co sprawiło, że zaczą łem bardzo cenić życie.
Co to takiego?
A może pytanie jest niedyskretne?
Nie.
Pytanie nie jest niedyskretne.
Ale odpowiedź być może tak.
Mówiłeś, że cię posadzili.
Odpoczywałbyś w wię zieniu przez cztery długie lata.
Nie, lndio, cztery tygodnie. Najwyżej cztery tygodnie.
Sancho.
A kogo tu przyprowadziłeś?
On mnie uwolnił. To mój przyjaciel.
Dlaczego ci pomógł? Pytałeś go?
Tak. Przyjacielu, dlaczego mnie uwolniłeś?
Cóż, wyznaczono tak dużą nagrodę za was wszystkich,
że pomyślałem, iż mógłbym do was dołą czyć podczas nastę pnego wł amania.
Mógłbym was wydać w rę ce stróżów prawa.
Przyjacielu,
to była wł aściwa odpowiedź.
l pojawiłeś się we wł aściwym momencie. Szczegóły napadu są już ustalone.
Odbę dzie się jutro.
Miejscem jest
bank w El Paso.
Niedaleko El Paso jest miasteczko, Santa Cruz.
Jutro Blackie, Chico, Paco,
i ty, przyjacielu,
obrabujecie bank w Santa Cruz.
Strzelajcie, zabijajcie, niech was wszyscy gonią z pistoletami
zwłaszcza ci z El Paso.
lnnymi sami się zajmiemy.
A potem, po napadzie, spotkamy się wszyscy w Las Palmeras.
Doką d się wybierasz?
Jeśli ma być strzelanina,
to muszę trochę odpoczą ć.
Hej, przyjacielu,
uwierzyłem wczoraj w twoją histo¤kę.
Niezły żart, prawda, przyjacielu?
A kto powiedział, że żartowałem?
Nie rozumiem. Jeśli to prawda...
Szkoda, że musicie umrzeć.
Co to?
Już powinni dotrzeć do Santa Cruz.
TELEGRAF
Posłuchaj, kurduplu,
lndio i jego gang wł aśnie obrabowali w mieście bank.
Może wysłałbyś telegram alarmowy do El Paso
i pobliskich miasteczek, aby je ostrzec?
Ale ja nie słyszałem żadnych strzałów dochodzą cych z banku, a powinienem był.
Zaraz możesz je usłyszeć.
Alarm.
Teraz spokojnie.
Obrabowali bank w Santa Cruz!
Za mną !
Groggy, przewody telegraficzne.
-Dzień dobry, panowie. -Dzień dobry, proszę pana.
-Proszę pana. -Dzień dobry.
Z drugiej strony.
11,
12...
14.
Naprzód!
Co tu robisz? Nie próbujesz chyba uciekać?
Nie, nie uciekam. Bę dę ich ścigał i zrobię to sam.
Rozwiązuję naszą spółkę.
Dobra, chłopcze, poczekajmy i pogadajmy.
Tak? Nic innego nie robimy.
Moja cierpliwość nie przyniosła rezultatów.
Uspokój się.
Wiemy tylko o czę ści planu związanej z Santa Cruz.
To ty odgadłeś ich strategię.
-Teraz jadę na spotkanie z lndio. -Rozumiem. Pojadę z tobą
Jadę sam. Tуlko ja.
Mam spotkanie z lndio
i nikomu nie pozwolę go zakłócić.
-Jesteś pewien? -Tak, Pułkowniku.
W takim razie przykro mi.
Nieźle.
lndio wysłał czterech ludzi do Santa Cruz.
Wraca jeden, bez draśnię cia.
lndio nie jest idiotą
Gdy do niego przyjedziesz i pokażesz mu szyję,
może ci uwierzy.
l nie zapominaj, że od dziś,
cały gang wart jest 40 000 dolarów wię cej.
To nagroda oferowana przez bank w zamian za zwrot pienię dzy.
-Czy spółka nadal działa? -A jak myślisz?
Przekonaj lndio, by jechał na północ, a potem wzdłuż rzeki Rio Bravo.
To dobre miejsce na zasadzkę , tam możemy go złapać w krzyżowy ogień.
Tak. Tу na zewną trz, a ja w środku?
Północ?
Północ.
Jurij.
Chwileczkę.
Trzeba go otworzyć, a to nie jest odpowiednie miejsce.
A pozostali?
-Martwi? -Tak.
Z Santa Cruz wyruszyliśmy do El Paso i zaatakowano nas ze wszystkich stron.
A ty ratowałeś wł asną skórę. Czyż nie? Tу żółty...
Zrobiłeś swoje. Naprzód.
W którą stronę jedziemy?
Na północ.
Na północ? Wzdłuż kanionu Rio Bravo?
Czemu nie?
Moim zdaniem to dobre miejsce na zasadzkę.
A znasz lepszą drogę?
Tak, na południe.
Do granicy?
Tak, teraz po alarmie nikt nie pomyśli, że zechcesz przekroczyć granicę.
Nie.
Myślę, że udamy się na wschód.
Znam jedno miejsce, nazywa się Agua Caliente.
To tutaj. Agua Caliente.
Tak, mam tu wielu znajomych.
Wyglą da jak kostnica.
Ale uważaj.
Lada chwila może się nią stać.
-Nie lubią obcych, prawda? -Nikogo nie lubią
Wild, nigdy nie widziałeś, jak nasz przyjaciel strzela, prawda?
Nie.
A czy któryś z was widział?
Nie wiemy, jak się zachowasz w nagłej sytuacji.
Pomyślałem, że to dobre miejsce.
W ten sposób możesz się wykazać.
W jaki sposób?
Jedź do miasta sam, przyjacielu.
Brawo.
TAWERNA
Może powiedziałbyś mi, jak się tu dostałeś?
Drogą dedukcji.
Domyśliłem się , że poradzisz lndio,
by postąpił zupełnie inaczej, niż ustaliliśmy.
A on jest wystarczają co podejrzliwy, by wymyślić jeszcze coś innego.
Ponieważ nie mogło być mowy o El Paso, jestem tutaj.
Podwójny rum.
Tequila dla wszystkich.
A niech mnie, jeśli on nie pali.
A niech mnie.
Pamię tasz mnie, przyjacielu?
Jasne, że pamię tasz.
El Paso.
Świat jest mały.
Tak, i bardzo zły.
No, dalej. Zapal kolejną zapałkę.
Zwykle palę po jedzeniu.
Przyjdź za jakieś 10 minut.
Za dziesię ć minut bę dziesz smażył się w piekle.
Wstawaj!
Spokojnie.
Na nogi.
Cuccillo,
licz do trzech.
Raz,
dwa,
trzy!
Przestań!
Kim jesteś?
Człowiekiem, który może wam otworzyć sejf.
Jaki sejf?
Sejf z El Paso. Byliście tam przede mną
-Ale... -Ale?
Jak otworzysz sejf, zniszczysz połowę banknotów.
Ja mogę to zrobić, nie wysadzają c go.
-lle to bę dzie kosztowało? -5000 dolarów.
Zapłacę najwyżej dwa tysią ce.
Pię ć.
Trzymaj rę ce przy sobie!
Łatwo jest ukraść. Trudniej przechować łup.
Wyciągaj.
Teraz ścigają nas wszyscy z New Mexico.
Wystarczy, że złapią jednego z nas z czę ścią pienię dzy
i wszyscy skończymy tak samo.
Zaczekamy tu cały miesią c,
jeśli uznam, że to konieczne.
Potem każdy dostanie swoją czę ść.
Tу też poczekasz miesią c na pienią dze.
Oczywiście.
Bę dę w tawernie.
Powietrze jest tu obrzydliwe, jedzenie też.
Ale miesią c szybko minie.
Dobrze.
Tutaj.
ldziemy.
Martwiłem się o ciebie.
Sam, z tyloma problemami do rozwiązania.
Są tutaj.
Dalej.
Nie powinieneś był zestrzelić jabłek z tego drzewa.
Załóż to.
Co teraz porabia szeryf El Paso?
Teraz? Szuka pienię dzy, które były w banku.
Tak.
Przypuśćmy, że znajdzie ciała tych ludzi niedaleko El Paso,
a przy nich mnóstwo pienię dzy?
Co sobie pomyśli?
-Cóż... -No wł aśnie.
Slim.
Co takiego, Niño?
Zmiana planów.
lndio chce, żebyś...
Nie jest nabity.
Myślę, że powinniście stą d uciekać.
Oto wasza nie nabita broń.
l słuchajcie, lepiej, żeby lndio was tu nie znalazł.
Wiem, lndio, że nie lubisz pytań, ale dlaczego to robisz?
Niño, od jak dawna wiesz, że Manco jest łowcą nagród?
Dowiedziałem się dzisiaj. A co?
Ja wiedziałem o tym od chwili jego przybycia.
Ten drugi, to również łowca nagród.
Wię c mam pomysł.
Przydadzą nam się.
Spróbujemy.
Ci dwaj są o wiele lepsi w strzelaniu od moich ludzi.
Wię c pozwólmy im doprowadzić do strzelaniny.
Ale dla mnie to już nie bę dzie miało znaczenia.
Ani dla ciebie.
Bo bę dziemy daleko stą d, prawda?
Ze wszystkimi pienię dzmi.
Dalej.
Obudź Cuccillo.
Kto to zrobił?
Spójrz na ten nóż.
Jest mój.
Wię c nie powinien tu być, prawda?
Ale ja go nie zabiłem, lndio. Nie zrobiłem tego.
Trudno to udowodnić, Cuccillo.
lndio, jestem niewinny.
Jeden z twoich koni jest na zewną trz.
Zobaczmy, czy uda ci się do niego dobiec.
lndio.
Cuccillo
wł aśnie zabił Slima.
l pomógł uciec tym dwóm łowcom nagród.
Chcę ich z powrotem,
natychmiast.
Natychmiast.
Natychmiast!
Na co czekacie?
Przyprowadźcie ich z powrotem!
Groggy,
ci dwaj łowcy nagród depczą nam po pię tach
i trzeba ich natychmiast zabić.
Nie możemy pozwolić, by uciekli.
Już po wszystkim.
Przygotuj się do drogi.
-Tutaj, Niño. -lndio.
Przestań.
Niezły pomysł, lndio.
Ale zapomniałeś o mnie.
Otwieraj.
Dalej, otwieraj.
Zostaw lndio dla mnie.
Dobrze.
Gdzie one u diabła są?
Zabiję ich, ale najpierw wypruję im flaki.
Mam plan, Groggy.
Jaki?
Poczekajmy, Groggy.
Oni tu wrócą
W ten sposób, zostanie nas tylko dwóch.
Myślisz, że wrócą ? Twoi ludzie mogli ich zabić.
Kto? Oni?
Jesteś pewien, lndio, że tego nie zrobili?
Ja myślę, że jest inaczej.
Puściłeś chłopaków w pościg, aby się upewnić, że szybko zginą
Nie jestem takim idiotą, jak oni, lndio.
Nie było rady.
Dalej.
Ten zegarek,
już od dawna chciałem zapytać.
Widzę, że wiele dla ciebie znaczy, lndio.
Dlaczego?
lndio!
Posłuchaj!
Jestem Pułkownik Mortimer!
Douglas Mortimer!
Czy to nazwisko coś ci przypomina?
Gdy melodia ucichnie, podnieś karabin.
Spróbuj mnie zastrzelić, Pułkowniku.
Spróbuj.
Bardzo nieostrożne posunię cie, stary.
Spróbuj tego.
Teraz zaczynamy.
Brawo.
Widzę rodzinne podobieństwo.
Proszę.
Oczywiście, pomię dzy bratem i siostrą
Mój pistolet.
Jesteś bogaty, chłopcze.
Chyba jesteśmy bogaci, stary.
Nie, to wszystko dla ciebie. Zasłużyłeś na to.
A nasza spółka?
Może innym razem.
10 000, 12 000,
15,
16,
17,
22...
22.
27.
Jakiś problem, chłopcze?
Nie, stary.
Miałem niewielki problem z dodawaniem.
Ale teraz wszystko się zgadza.
KONlEC
Polish